«Os nenos que quedan orfos en Valga non poderán esquecer o drama, pero si recuperarse, segundo os psicólogos»

Unha rápida incorporación ás súas rutinas será clave para eles

Como superar a arrepiante experiencia de asistir ao asasinato a sangue frío da túa nai a mans do teu pai? É posible? «É posible se vos cativeiros teñen un bo apoio e un asesoramento psicolóxico adecuado». Responde Conxita López Martín, psicóloga especialista na atención a vítimas de emerxencias. Os pequenos, de 4 e 7 anos nunca poderán esquecer os acontecementos de onte, admiten os expertos, pero existen estratexias para que poidan paliar o descomunal impacto do triplo crime: «A atencion ten que ir encamiñada nestes primeiros momentos a que recuperen a súa vida», opina esta psicóloga. Con todo, trátase dunha tarefa pouco menos que imposible, para uns nenos que perderon en pouco tempo á súa nai, o seu pai, a súa avoa e á súa tía.

Será máis duro para o neno de 7 anos que para o de 4 opina esta experta: «Porque un neno de 4 anos aínda non ten a idea de que a morte é algo irreversible. Con 7 xa teñen algo máis de conciencia nese sentido». O trauma é especialmente duro xa que unha traxedia vinculada, por exemplo, a un accidente de tráfico pode ser considerada como un azar. «Pero aquí son as dúas persoas máis queridas para eles e unha matou á outra. Peor que iso, que hai? É moito máis difícil de podelo explicar».

López Martín considera que o máis adecuado sería que unha persoa moi próxima fixésese cargo dos nenos (así está previsto que ocorra, de feito) e que esta reciba o máximo asesoramento psicolóxico posible. Estes primeiros días serán os máis complicados para os pequenos que, polo menos o maior, deberán decidir se queren ir ao tanatorio ou en que forma desexan despedirse dos seus seres queridos: «Hai ritos que se poden usar, cun peluche, cun debuxo...» suxire a psicóloga.

As secuelas que o brutal crime de onte poidan deixar nestes pequenos son, claro, impredicibles: «Van quedar marcados, deso non cabe dúbida. Pero ou importante é que recuperen as súas rutinas». Volver ao colexio pronto, probablemente en canto se levou a cabo o enterro, se é que a morte da nai e a avoa non leva consigo que teñan que cambiar de localidade. «Ou mellor sería que afrontasen vos mínimos cambios», opina esta profesional, que lembra que sería preciso levar algún tipo de actuación tamén cos compañeiros do colexio, fundamentais para arroupar aos pequenos.

Un problema engadido será a celebración do xuízo cando este chegue: «É algo non que moitas veces non pensa, pero as vítimas teñen que revivir vos acontecementos de novo. Aínda que non pódese evitar, porque hai que celebrar ou xuizo». Pero, de momento, o que os pequenos necesitan é todo o cariño que os seus pais xa non poderán darlles nunca máis.

A sentenza determinará se o asasino pode volver comunicarse cos seus fillos

Jose Luis Abet Lafuente, de 41 anos, ten por diante un horizonte xudicial que podería implicar unha condena de prisión permanente revisable. Iso, ademais dunha estancia entre reixas preventiva que parece evidente ata que se celebre o xuízo, unha vez sexa posto ao dispor no Xulgado numero 2 de Caldas de Reis nas próximas horas.

Abet matou á súa exmuller, Sandra Boquete Jamardo (39), en presenza dos dous fillos (4 e 7 anos) que ambos tiñan en común, á nai da vítima e a irmá. Será a sentenza firme do caso a encargada de ditaminar, entre outras, as medidas de afastamento entre o asasino e os seus propios fillos.

Existe xa a posibilidade de solicitar esa orde como medida cautelar, aínda que, dado que todo indica que Abet ingresará no cárcere, non ten demasiado sentido aplicala. Sobre isto existe un debate sobre a súa aplicación e a conveniencia de que se desconte posteriormente a redución do tempo que implicou a medida cautelar.

Se Abet recuperase a liberdade tras pasar polo xulgado, cuestión pouco probable, si sería imperiosa a solicitude e a autorización da orde de afastamento entre el e os seus fillos.

Sen correspondencia

Incluso estando no cárcere, e aínda que a súa condena se prolongue 20 anos, Abet tampouco podería usar o servizo de correos da prisión para enviar unha simple carta ao existir moitas posibilidades de que a orde de afastamento firme inclúa a imposibilidade de comunicarse cos seus fillos por calquera canle.